چاه‌هائى كه آبشان نزديك است . ميقات‌هاى حج : إبراهيم بن عبد اللّه أصفهاني بمن خبر داد كه : محمد بن إسحاق سراج از قتيبة بن سعيد از ليث بن سعد از نافع مولاي ابن عمر از عبد اللّه بن عمر نقل آورد كه : كسى در مسجد برخاست وگفت : اى رسول خدا دستور مىدهى از كجا به تهليل آغاز كنيم ؟ پيغمبر گفت : مردم مدينه از ذو الحليفة « 1 » ومردم شام از جحفه ومردم نجد از قرن پس ابن عمر گفت : مىگويند پيغمبر گفته است : مردم يمن از يلملم . ودر حديث « 1 » ديگر آمده است كه : مردم عراق از ذات عرق آغاز به تهليل كنند . ذبيب نيز ميقات مردم غرب كوهى در دريا است روبروى جحفه . شقان ميقات دريائى أهل يمن است كه جائى است روبروى يلملم . عيذاب شهريست روبروى جدّه كه هر كس از آن سوى آيد از آنجا احرام بندد . اينهايند ميقات‌هاى جهان پس هر كس بسوى مكة از آنها بگذرد وسپس باز گردد ، بايد ديد اگر تلبيه [ لبيك گفتن ] را انجام داده است ، قربان كردن از أو ساقط است وبرخى گويند ساقط نمىشود ، وبرخى گويند : ساقط است هر چند تلبيه نيز نكرده باشد . هيچ آدمي كه از برون بيايد حق ندارد از ميقات بگذرد مگر با حالت احرام بسته ، هر چند آن ميقاتگاه مخصوص ميهن أو نباشد ، چنانكه يك تن أهل شام از ميقات ذي الحليفة « 2 » بگذرد كه ميقات حج أهل مكة نيز همانست ، وجعرانه : كه در يك مرحله‌اى مكة است ، مردم براي عمره بدانجا رفته از آنجا احرام

--> ( 1 ) ياقوت 2 : 324 : 17 - 21 . ( 2 ) بخارى 1 : 387 - 386 ( دخويه ) .